Архів катэгорыі : Мельпамена

Жывая рэакцыя

З 2010 года на базе сталічнага Новага тэатра дзейнічае клуб “Сябры Новага тэатра”. Ён быў створаны па ініцыятыве галоўнага адміністратара тэатра Аляксандра Навумавіча Хаета, а вядзе яго ўсе гэтыя гады майстар сцэны, драматург, тэатразнаўца Ігар Анатольевіч Падлівальчаў. Нягледзячы на не такі ўжо і вялікі ўзрост, клуб можа пахваліцца немалымі дасягненнямі, а галоўнае — сябрамі, якіх паспеў набыць за гэты час. ... Падрабязней »

Такі блізкі Брадвей

Пакуль многія дзяржаўныя тэатры яшчэ насцярожана ставяцца да новых тэкстаў і форм, вострай праблематыкі, незалежныя тэатральныя праекты на сваіх пляцоўках парушаюць табу ў адносінах да тэм, мовы, спосабаў камунікацыі з гледачом і г.д. Апошняя прэм’ера тэатра “Тэрыторыя мюзікла”, “Недалёка ад нормы” (Next to Normal), цудоўна ўпісваецца ў пошукі, якія апошнім часам вядуцца ў беларускім тэатры, найперш у сферы пашырэння тэматыкі. ... Падрабязней »

“Тоска”: трагедыя на фоне Вечнага горада

У рэпертуар Вялікага тэатра Беларусі напрыканцы лютага вярнулася адна з самых папулярных у свеце опер — “Тоска” Джакама Пучыні. Ажыццявіў пастаноўку галоўны рэжысёр тэатра Міхаіл Панджавідзэ. У параўнанні з апошнімі опернымі прэм’ерамі тэатра, “Чарадзейнай флейтай” Моцарта ці “Травіятай” Вердзі, у якіх рэжысёры апелююць да сучаснасці, “Тоска” выглядае надзвычай традыцыйнай пастаноўкай. Міхаіл Панджавідзэ вырашыў не гуляцца ў арыгінальнасць, а ісці акурат ... Падрабязней »

“Беласнежка”… у сярэднявечнай эстэтыцы

Традыцыйна да навагодніх свят тэатры рыхтуюць спецыяльныя паказы, дастаткова часта на адпаведную тэматыку і з адпаведнымі персанажамі ды прыгодамі. Нярэдка такія спектаклі пракатваюцца на працягу зімовых канікул, а потым адпраўляюцца на адпачынак да наступнай зімы ці ўвогуле знікаюць з рэпертуару, як снег з надыходам вясны. Беларускі дзяржаўны тэатр лялек, зразумела, не выключэнне і, як усе іншыя калектывы, напярэдадні зімовых свят ... Падрабязней »

Харэограф, настаўнік, майстар…

І гэта ўсё пра яго, Валянціна Елізар’ева У гісторыі беларускага балета наўрад ці можна знайсці асобу такога маштабу, як Валянцін Елізар’еў. Напэўна, і гледачы, і прафесіяналы пагодзяцца са сцвярджэннем, што беларускі балет — гэта Елізар’еў. Натуральна, прафесійны балетны тэатр як з’ява і інстытуцыя ўзнік у Беларусі яшчэ ў першай палове ХХ стагоддзя, і да прыходу Валянціна Елізар’ева ў Вялікі тэатр ... Падрабязней »

Арфей і Эўрыдыка: яднання не адбудзецца

Напрыканцы верасня і ў пачатку кастрычніка ўвага тэатральнай грамадскасці традыцыйна прыцягнута да Міжнароднага форуму ТЭАРТ. Таму прэм’еры, што адбываюцца ў гэты час на сталічных, а тым больш на абласных сцэнах, застаюцца незаўважанымі, патанаюць у цені, адкінутым гучнымі імёнамі. І на гэта цяжка наракаць, бо магчымасць пабачыць на мінскіх пляцоўках творы сапраўдных ікон сучаснага тэатра выпадае вельмі рэдка. Ды толькі хочацца ... Падрабязней »

Сустрэчы і адзіноты

У Мінску прайшоў Міжнародны фестываль студэнцкіх і маладзёжных тэатраў “Тэатральны куфар БДУ — 2017” 7 цёплых вераснёвых дзён, 17 яркіх спекталяў з розных краін і нават кантынентаў, дзясяткі гарачых дыскусій у дыскусійным клубе, больш за 200 маладых, шчырых і не стомленых тэатрам артыстаў, сотні ўдзячных гледачоў, для многіх з якіх “Тэатральны куфар” за апошнія гады стаў адмысловай маладзёжнай прэлюдыяй да ... Падрабязней »

Школьны тэатр як глыток крынічнай вады

Стварэнне культурнага беларускамоўнага асяроддзя — адна з важных задач, якія стаяць перад Ільічоўскай школай Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці, бо перш за ўсё ў атмасферы культуры можна выхаваць чалавека, які імкнецца да самарэалізацыі, валодае пачуццём нацыянальнай самасвядомасці. Гэта тая аснова, якая дазваляе вырашаць праблемы выхавання і адукацыі. Стварэнне тэатральнай групы “Васількі” стала вынікам укаранення і выкарыстання ў штодзённай школьнай практыцы праектаў ... Падрабязней »

Гармонія хаосу “Войцэк” у Купалаўскім тэатры

Кажуць, што вясна— перыяд абвастрэння псіхічных захворванняў. Тыя гледачы, што патрапілі ў красавіку ў Купалаўскі тэатр на прэм’ерныя паказы “Войцэка” паводле п’есы Георга Бюхнера, маглі задумацца, а ці не здарылася такое абвастрэнне ў пастаноўшчыкаў ды герояў спектакля? На першы погляд, усё, што адбываецца на сцэне на працягу прыкладна гадзіны з паловай, сапраўды нагадвае “жоўты дом” ці балаган. Пры гэтым збегчы ... Падрабязней »

Многа шуму з нічога, альбо Фантазія на тэму Шэкспіра

Арыгінальныя пастаноўкі беларускіх харэографаў на айчынных акадэмічных сцэнах, на жаль, сталі апошнім часам вельмі рэдкімі. Яшчэ большым рарытэтам з’яўляюцца выпадкі паспяховых пастановак. Прычым паспяховых не таму, што гэта абвясцілі самі тэатры альбо рэкламныя па сваёй сутнасці матэрыялы ў СМІ, а сапраўды здольных вытрымаць калі не канкурэнцыю з работамі замежных пастаноўшчыкаў, то хаця б крытыку і выпрабаванне на наяўнасць густу і ... Падрабязней »